HAVASÜL KEBİR

Havâssü'l-Kebîr (veya genel kullanımıyla Havas İlmi), Kur'an-ı Kerim ayetlerinin, Esmaül Hüsna'nın veya kutsal metinlerin gizli özelliklerinden yararlanarak şifa, koruma ve manevi hacetlerin gerçekleşmesi amacıyla yapılan tertipleri, duaları ve vefkleri içeren havas literatürünün büyük/kapsamlı olanlarını ifade eden bir terimdir.
Havas İlmine Dair Temel Bilgiler:

• Amaç: İnsanların manevi sıkıntılarına çare bulmak, korunma sağlamak, bereket ve hayırlı kapıların açılması için belirli sure veya duaları belirli sayılarda okumak ya da yazmaktır.
• İçerik: Genellikle Kur'an ayetlerinin sırlı yönleri, isimlerin özellikleri, vefkler (sayısal tablolar), tılsımlar ve dualar üzerine odaklanır.
• Dayanak: Havas, köklerini Kur'an'ın şifa ve bereket kaynağı olmasından alır.
• Uygulama: Bu ilimle ilgilenenlerin abdestli, niyetinin halis olması ve sır saklama (ketumiyet) prensibine uyması beklenir.
  

"Kebîr" ifadesi, söz konusu çalışmanın kapsamlı ve büyük bir eser olduğunu, genellikle havas ilminin derinliklerini anlatan klasik kaynakları işaret eder. Ancak bu alanda sahte veya zararlı içerikler de bulunabildiği için dikkatli olunması gerekir.