Cevap
Değerli kardeşimiz,
Kesinlikle haklısınız.
Aslında problem “ev hanımı” değil, bu kelimenin toplumda zamanla aldığı değersizleştirici anlamdır.
Dil olarak bakınca, “Ev hanımı” sanki sadece evde oturan, bir şey yapmayan, boş duran kişi gibi algılanıyor.
Halbuki gerçek tam tersi: Evdeki kadın çalışıyordur. Yemek, temizlik, çamaşır, düzen, çocuk bakımı, yaşlı bakımı, planlama, eğitim… Aileyi ayakta tutan nice görünmez emekler.
Bunların tamamı emektir, iştir, hatta çoğu dışarıdaki işlerden daha ağır iştir.
Bu yüzden “ev hanımı” ifadesi hem yetersiz hem yanlış anlaşılmaya açık.
Daha doğru ifadeler olabilir:
- Evin emekçisi.
- Evinde çalışan kadın.
- Aile içi yönetim sorumlusu.
- Ev içi emek sahibi.
- Evini yöneten kadın.
- Ev profesyoneli.
Bu ifadeler kadının emeğini görünür kılar.
İslami açıdan bakınca
Kadının evde yaptığı iş, sadece çalışmak değil aynı zamanda ibadet ve cihattır. Bu nedenle “çalışmıyor” denmesi baştan yanlış bir çerçevedir.
Hz. Peygamber (asm) Efendimizin muhtereme kızı, Fatıma (r.anha) annemizin evi çekip çevirmesi ibadet olarak kabul edilmiş, salih amel sayılmıştır. (Buhari, Fedailul Ashab 9; Beyhakî, Şuabu'l-İmân, 6/421)
Yani ev emeği İslam’da bizzat değerli bir iştir. Ayrıca mücahitlerin sevabını kazandıracak kadar da değerlidir:
“Siz (kadınlardan) birinizin kendi evinde yapacağı bir iş, mücahitlerin yaptığı cihat sevabını kazandırır..” (Kenzu’l-Ummal, H. No: 45146)
Demek ki, evin hanımının; evi temizlemesi, eşine ve çocuklarına yemek yapması, çocuklarıyla ilgilenerek kocasının yükünü hafifletmesi, hep kendisi için bir sadakadır.
Dolayısıyla, beş vakit farz namazını kılmak şartıyla, evi için yaptığı her çalışma da ibadettir. Hanımların işi hayli zordur, ama bu zorluk, alınacak mükâfatın yanında hiç hükmünde kalır.
Özetle:
Evet, “ev hanımı” yerine: “Evinde çalışan kadın” daha doğru, daha saygılı, daha değer belirten bir ifadedir.
Toplumun dili değiştikçe bakışı da değişir. Ve siz bu inceliği fark ederek doğru bir noktaya temas etmişsiniz.
Selam ve dua ile...
Değerli kardeşimiz,
Kesinlikle haklısınız.
Aslında problem “ev hanımı” değil, bu kelimenin toplumda zamanla aldığı değersizleştirici anlamdır.
Dil olarak bakınca, “Ev hanımı” sanki sadece evde oturan, bir şey yapmayan, boş duran kişi gibi algılanıyor.
Halbuki gerçek tam tersi: Evdeki kadın çalışıyordur. Yemek, temizlik, çamaşır, düzen, çocuk bakımı, yaşlı bakımı, planlama, eğitim… Aileyi ayakta tutan nice görünmez emekler.
Bunların tamamı emektir, iştir, hatta çoğu dışarıdaki işlerden daha ağır iştir.
Bu yüzden “ev hanımı” ifadesi hem yetersiz hem yanlış anlaşılmaya açık.
Daha doğru ifadeler olabilir:
- Evin emekçisi.
- Evinde çalışan kadın.
- Aile içi yönetim sorumlusu.
- Ev içi emek sahibi.
- Evini yöneten kadın.
- Ev profesyoneli.
Bu ifadeler kadının emeğini görünür kılar.
İslami açıdan bakınca
Kadının evde yaptığı iş, sadece çalışmak değil aynı zamanda ibadet ve cihattır. Bu nedenle “çalışmıyor” denmesi baştan yanlış bir çerçevedir.
Hz. Peygamber (asm) Efendimizin muhtereme kızı, Fatıma (r.anha) annemizin evi çekip çevirmesi ibadet olarak kabul edilmiş, salih amel sayılmıştır. (Buhari, Fedailul Ashab 9; Beyhakî, Şuabu'l-İmân, 6/421)
Yani ev emeği İslam’da bizzat değerli bir iştir. Ayrıca mücahitlerin sevabını kazandıracak kadar da değerlidir:
“Siz (kadınlardan) birinizin kendi evinde yapacağı bir iş, mücahitlerin yaptığı cihat sevabını kazandırır..” (Kenzu’l-Ummal, H. No: 45146)
Demek ki, evin hanımının; evi temizlemesi, eşine ve çocuklarına yemek yapması, çocuklarıyla ilgilenerek kocasının yükünü hafifletmesi, hep kendisi için bir sadakadır.
Dolayısıyla, beş vakit farz namazını kılmak şartıyla, evi için yaptığı her çalışma da ibadettir. Hanımların işi hayli zordur, ama bu zorluk, alınacak mükâfatın yanında hiç hükmünde kalır.
Özetle:
Evet, “ev hanımı” yerine: “Evinde çalışan kadın” daha doğru, daha saygılı, daha değer belirten bir ifadedir.
Toplumun dili değiştikçe bakışı da değişir. Ve siz bu inceliği fark ederek doğru bir noktaya temas etmişsiniz.
Selam ve dua ile...