Anlamadan/Dinlemeden Hüküm Vermek ve Uydurma Hadisler

Karşı tarafın ne söylediğini tam olarak anlamadan, gereken soruları sorup bunlara ikna edici cevaplar almadan, ön yargıyla fikrini ortaya koyan adam/kadın sağlıklı tefekkürün hakkını vermemiştir. Çünkü henüz muhatabının ne dediğini tam olarak anlamamış, anlamak istememiş, hemen hükmünü vermiş ve muhatabını ademe (yokluğa) mahkûm etmiştir. Muhatabıyla kendisi arasına koskocaman bir duvar örmüş ve onu kendisine düşman ilan etmiştir.

Tam da burada münâfıkların özelliklerinin anlatıldığı şu âyet-i kerimeyi hatırlamakta fayda vardır:

"Onları gördüğün zaman kalıpları (dış görünüşleri) senin hoşuna gider, onları beğenirsin. Konuştuklarında (ağızlarından çıkan yaldızlı, etkileyici ve parlak) sözlerine kulak verirsin. Gerçekte ise onlar, âdeta duvara dayatılan ruhsuz kütüklere benzerler. (Bu adamlar/kadınlar içi boş kof kütük gibi olduklarından...) her çağrıyı kendileri aleyhinde sanırlar. Onlar (gerçek İslâm âlimlerine ve kâmil mü'minlere her zaman) düşmandırlar. Bu yüzden onlardan sakının! Allah onları kahretsin! Nasıl da (hakikatten) döndürülüyorlar!" (Münâfikûn, 63/4).

Mesela muhatabınıza "geçmişte Hz. Peygamber adına hadis uydurma girişimlerinin olduğunu, o yüzden de kitaplarda görülen veya sohbetlerde hadis diye nakledilen her rivâyete Hz. Peygamber'in sözüymüş gibi bakılmaması gerektiğini" söylediğinizde muhatabınız daha sizin ne dediğinizi tam olarak anlamadan sizi "İslam düşmanı", "sapık" veya "zındık" olmakla suçluyorsa bu muhatabın süfehâdan olduğu tartışma götürmez bir gerçektir.

Sonuç olarak, bütün bu örnekler çoğaltılabilir. Ancak sözün tamamı zaten akıllı insanlara söylenmez. Yazıyı buraya kadar okuyup ne demek istediğimizi anlayanlar meseleyi kavramıştır. Dolayısıyla karşı tarafın ne dediğini/ne demek istediğini tam olarak anlamadan karar veren ve muhataplarıyla ilgili karalama kampanyaları yürütenler süfehâdan olup, bunlar "vesvâsi'l-hannâs'ın türdeşi", yandaşı ve arkadaşlarıdırlar.